لیست شهر های استان قزوین

آوج
الوند
بوئین زهرا
تاکستان

توضیحاتی درباره استان قزوین

استان قزوین یکی از استان های ایران می باشد که در شمال غربی کشور قرار گرفته است و مرکز آن نیز شهر قزوین می باشد. دارای جمعیت ۱۲۰۱۵۶۵ نفری می باشد و مساحت آن حدود ۱۵٬۸۲۰ کیلومتر مربع است و ۱ درصد از مساحت کل کشور را شامل می شود که از این نظر رتبه ۲۶ را در بین استان های ایران دارد. در سال ۱۳۷۵ از استان زنجان جدا شد و با شهر تاکستان استان جدیدی را به وجود آورد.

قزوین از شمال به استان‌های مازندران و گیلان، از غرب به استان‌های همدان و زنجان و جنوب به استان مرکزی و شرق به استانهای تهران و البرز محدود می‌شود. این استان از استان‌های لرزه‌خیز ایران است. این استان هم اکنون دارای ۶ شهرستان، ۱۵ بخش، ۲۵ شهر، ۴۶ دهستان و ۱۰۳۸ روستا است. شهرستان های آن شامل قزوین، تاکستان، بوئین زهرا، آبیک، البرز و آوج می باشد. شمال استان آب و هوای کوهستانی دارد و ناحیه دشتی دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم وخشک است.

استان را رشته‌کوه های البرز مرکزی و کوه‌های رامند و خرقان از سه جهت احاطه کرده اند و دشت وسیعی را پدید آورده‌اند. قزوین یکی از استان های پیشتاز در تولید و کشت فندق، پسته، انگور و کشمش در کشور می باشد و  از نظر تاریخی نیز دارای اهمیت بالایی است و آثار باستانی زیادی در آن یافت شده است به گونه ای که ۱۱ درصد از آثاری که در فهرست آثار تاریخی ملی ثبت شده در این استان قرار دارد که از این حیث رتبه اول را به خود اختصاص داده است.

قدمت قزوین طبق اسناد و مدارک به دست آمده به دوره حکومت مادها در قرن نهم پش از میلاد برمی گردد و جست و جو ها و آثار به دست آمده باستان شناسی در دشت استان مرحله یکجانشینی و کشاورزی در هزاره هفتم پیش از میلاد و برخورداری ساکنان آن از صنایع اولیه و نظام اجتماعی را نشان می دهد. از تمدن های هزاران ساله به جا مانده از قدیم می توان به منازل مسکونی، معبد، کارگاه‌های صنعتی، اشیای زینتی، مجسمه ها، انبارهای غله و… اشاره کرد. در ابتدای دوران اسلامی از آن به عنوان مکان استقرار نظامیان فاتح عرب بود و در ابتدای دوره صفوی به پایتختی این حکومت برگزیده شد. همچنین در زمان حکومت قاجار و معاصر هم به خاطر فاصله کمی که با تهران داشت از مناطق با اهمیت حکومتی بود.

اردپا نامی بود که اشکانیان بر روی این منطقه گذاشته اند چون اسم موسس آن اردپا بود و در زمان حکومت ساسانیان نام این شهر را کشوین به معنای سرزمینی که نباید از آن غافل شد نامیدند. همچنین در بعضی نوشته ها هم نام این شهر را قسوین به معنای شهری که مردمی پر صلابت و استوار دارد آورده شده است و برخی مورخان و باستان شناسان امروزی به قزوین عربی شده کاسپین می‌ گویند و معتقدند کاسپی ها که در سواحل دریای خزر زندگی می کرده به تدریج به آن کوچ کردند.